محمد عباسی مدیر شركت لاستیك گستر سامه در گفتگو با اخبار چاپ اظهار داشت: مهمترین دلیل یك نمایشگاه برای یدك كشیدن عنوان بینالمللی، گردآوری نوآوریهای جدید این صنعت است كه توسط شركتهای صاحب نام به نمایشگاه آورده میشود تا باعث رونق و شكوفایی آن شود؛ اما متاسفانه در نمایشگاه بینالمللی چاپ و بستهبندی تهران شاهد چنین افراد و شركتهایی نیستیم در حالی که بیشترین انتظار برای حضور فعال مبتکران و خلاقانی است که در این عرصه فعالیت میکنند نه جمعی از فروشندگان. به واقع نمایشگاه بینالمللی چاپ و بستهبندی تهران بعد از گذشت هفدهمین دوره حرفی برای گفتن ندارد و سال به سال به جای پیشرفت بیمحتواتر میشود.
محمد عباسی افزود:قبل از دهه 80 بسیاری از صاحبان صنایع با تكنولوژیهای پیشرفته و مورد قبول در آن زمان در نمایشگاههای تخصصی حضور داشتند. این مسئله باعث پروراندن ایدهها و افکار شرکتکنندگان، و ترغیب آنان برای حضور مجدد میشد. اما دیگر خبری از آن همه شور و شوق نیست. شاید دلیل حضور نداشتن کمپانیهای بزرگ را باید در تحریمها یا جو سیاسی حاكم بر علیه ایران جستجو کرد که آنها را مجاب نمیکند تا امنیت مالی شركتهای خود را در مخاطره بیاندازند و به همین دلیل از دهه 80 دیگر برای حضور در نمایشگاههای ایران سرمایهگذاری نکردهاند.
مدیرعامل شركت لاستیك گستر سامه تصریح كرد: عدم برنامهریزی مناسب به منظور تقسیم غرفهها در سالهای متوالی باعث تحریم نمایشگاه برای چند سال پی در پی از سوی شركت لاستیك گستر سامه شد. زمانیکه شركتی برای سالهای پیاپی در نمایشگاه حضور دارد بهتر این است كه یك جایگاه مشخص به آن اختصاص داده شود تا بازدیدكنندگان و مراجعین هر ساله را، دچار سردرگمی نكند.
وی در ادامه بیان داشت: این جا به جاییهای بیمورد و غیر اصولی، تمام برنامهریزی شرکتها و غرفهگذاران را از بین می برد؛ شركت تولید كنندهای كه تحت لیسانس میتكس آلمان و یا هر نمایندگی مطرح دیگری فعالیت میکند؛ حداقل باید از جایگاه مناسبی برخوردار باشد. تبعیضها در این نمایشگاه یكی دیگر از عوامل ضعف مدیریتی است؛ غرفهای با مساحت 70 متر مربع قدر مسلم میزان برق بیشتری لازم دارد تا غرفهای با مساحت 16 متر مربع، تقسیمبندیهایی از این دست تنها بیانگر عدم وجود مدیریت علمی و مناسب در نمایشگاه است.